donderdag 26 november 2015

PS

Foto's van de onderwaterwereld die wij gezien hebben vind je op www.divevolution.be onder nieuws-reisverslag 2015.

Dag 11

Onder de morgen zijn we na 10u varen dichter bij Hurghada beland. De zee was hier heel kalm. De eerste duik was in Gotta Abbu Ramada of ook het Panorama reef genoemd. Het was een zeer rustige ochtendduik,geen stroming,geen zodiac, max 12m. Een makkie in vergelijking met de Brothers. 
Er waren een aantal murenes waarvan 1 sierlijk met open bek en een paar fikse tanden langs ons heen zwom. Euh...Ja we zijn een beetje hoger gaan zwemmen. Safety first en no risks he :-)
Terug op de boot stond het ontbijt klaar. Nu ging het richting tankstation om bij te tanken.
Ondertussen hadden we ook weer internet en het thuisfront gerustgesteld dat we weer in de bewoonde wereld waren. We vaarden toen verder naar de laatste duikplaats voor vandaag. Het werd Erug Magawish,vlakbij de Magawish eilandjes die nog zeer ongerept zijn en vooral bezocht worden door de locale bevolking. De zee was ook hier zeer kalm. We sprongen van de boot en gingen naar een meter of 10. De bodem was hier zanderig met een rondvormig rif en een paar kleinere pinnacles. Het was een van de mooiere duikstekken,veel grote scholen gele vissen,een paar hele grote barracuda's, een crocodilefish,verschillende koralen in heel mooie kleuren door het felle zonlicht.
Na 60 minuten stegen we op. De afspraak is hier dat je bovenkomt na 60 min.of eerder met minimum 50 bar. Hongerig en dorstig (je moet hier minstens 3l water per dag drinken om dehydratatie door het duiken te voorkomen) gingen we aan tafel voor de lunch.
De Blue Horizon ging nu  naar Hurghada om aan te leggen. In de namiddag is het hier een drukte op de boot. Iedereen spoelt zoveel mogelijk het zout van al zijn duikmeteriaal,laat het drogen in de zon om dan netjes op te bergen voor de vlucht. Morgenvroeg, na het uitschepen gaan we nog een  keer mee met de Aquarius 9 voor een allerlaatste duikdag. Daarna wordt het valiezen pakken en de tijdsduur respecteren alvorens te mogen vliegen.
We hebben hier gedurende 2 weken heel veel gedoken en ook heel veel gezien. Ik heb veel ervaring mogen opdoen,ook in minder ideale duik- en weersomstandigheden,waar ik steeds kon rekenen op mijn buddies Henrik en Steven. Ik heb kennis gemaakt met Olga die mij veel heeft verteld over Rusland,China en in het bijzonder Shanghai. Ik heb hier veel duikers ontmoet met veel verhalen. Kortom het was magnifiek! Een dikke merci aan het thuisfront dat wij met ons vieren deze Project Sharks op de Brothers mochten meemaken.
En tenslotte aan mijn vrienden Steven,Henrik en Olga : " spassiba!"






Dag 10


Onze boot lag vanmorgen dicht tegen het rif op Big Brother Island. We waren terug gevaren van Small Brother naar grote broer. Een rifduik lag dus voor de hand. De stroming zat goed.We sprongen van de boot en zwommen richting het rif. Daar zijn we niet te lang gebleven want de stroming kwam ons alweer gauw tegen. Stroming kan hier rond de Brothers plots veranderen. Het kan zelfs zijn dat de kapitein tijdens de duik onze boot moet verleggen daardoor. We zwommen terug richting boot en zijn rond de boot gebleven rond de 8m. Ons geduld werd beloond want er kwam een zwarte oceanic whitetip aangezwommen. Kort nadien nog een. Ze bleven een tijdje gaan en komen. Merkelijk rustiger dan de dag voordien. Het zijn mooie dieren. Ze zijn meestal grijs of zwart met wit aan de uiteinden van  de vinnen.Na een uurtje onder water hielden we het voor bekeken en stegen op. 
Het werd ver tijd voor het ontbijt. Onze tweede duik vandaag was naar het wrak van de Numidia.Ook hier zat de stromig weer tegen en gingen we dan toch maar de andere kant op. De wanden van het rif zaten vol met oranje visjes. wat hogerop zaten grote lichtblauwe soorten vis. We werden weer met de Zodiac opgehaald. Op de boot werden we al opgewacht met het dagelijkse glaasje fruitsap.Na de lunch vaarden we terug naar Little Brother voor onze laatste duik op de Brothers. Het aanleggen ging niet zo vlot zodat het wat later werd eer de volgende duikbriefing eraan kwam.We werden met zodiac gedropt langs de uiterste kant van het eiland. Het plan was om links te gaan,dicht tegen het rif maar de stroming zorgde ervoor dat we de planning weer eens moesten wijzigen. Na een 45 minuten deden we onze safety stop. We gingen een beet je verder van het rif af om de boei op te laten voor de zodiac. Een belangrijke veiligheidsregel is dat je oogcontact houdt met je buddy en het rif of de boot in het zicht houdt.We dreven zo snel af dat we plots volop in the blue zaten. Dat gaf toch een akelig gevoel. De ervaring van het overzwemmen in de put van Ekeren bij nachtduiken kwam mij hier goed van pas. Uiteindelijk daagde een zodiac op en geraakten we er veilig en wel in. Dan pas zagen we hoe ver we van het rif waren afgedreven. Terug op de boot was de dagelijkse warme chocomelk na de 3de en laatste duik van de dag bijzonder welkom. Rond 16u koelt het hier wel wat af op zee en tegen 17u is de zon al onder.
De motoren werden in gang gezet voor een lange vaart richting Hurghada.Voor alle veiligheid toch maar een reispilleke gepakt. Nogal een geluk want we hadden een speciaal diner vanavond. De kok en zijn crew hadden er werk van gemaakt. Er was een grote kalkoen en allerlei speciallekes waarvan we niet altijd wisten wat het was maar in alle geval wel lekker!










Dag 9


Ik ben deze morgen half wakker geworden van het rollen van de boot.Alles zwierde zowat heen en weer. De handdoeken aan de kapstok hingen te sligeren,het kastdeurtje vloog open,de wind gierde buiten... We waren blijkbaar aan het varen naar Little Brother.Ik ben maar blijven liggen in de hoop dat de boot weer zou stilligen als we er waren zodat ik niet zeeziek werd. Dat was een ferme misrekenig. Om 6u werd er geklopt om op te staan. Bij het rechtstaan was het van dat.Een vreselijk mottig gevoel aan de maag. Een tabletje tegen reisziekte genomen maar dat duurde lang eer het werkte. Ik ben dan toch naar de briefing geweest. Henrik was er al,ook zeeziek en Steven serieuze oorpijn. Henrik en ik besloten toch mee te gaan wetende dat het mottige gevoel meteen verdwijnt als je een paar meter onder het waterpppervlak komt. We werden met de zodiac gedropt aan de andere kant van Little Brother. Wow!Dat was afzien totdat we er waren. Beneden onder ons zat een grey reef shark.Ik zat nogal dicht tegen het rif om de stroming te trotseren waardoor ik het eigenlijk niet echt gezien heb. Het goed uittrimmen lukte mij niet goed vanmorgen. Toen onze luchtvoorraad ver op was deden we onze safety stop en liet Henrik zijn SMB op. Bij het bovenkomen begon de mottigheid weer. De vermoeidheid en zeeziekte deden mij de volgende duik aan boord blijven.Bij steven werd de oorpijn steeds erger. Dat was nu wel het moment om ciloxan gemengd met maxidex in het oor te doen en oraal antibiotica te starten.
Henrik, moe en nog wat mottig, wou kost wat kost met de zodiac mee voor de volgende duik. Zijn team kwam met een big smile terug.Ze hadden een hammerhead,oceanic white tip,grey reef shark en nog een ander soort haai ontmoet. Grommel, grommel,.... Heel veel spijt dat ik niet mee was en ik was wellicht niet de enige. Ondertussen hadden ze de boot wat verlegd en was de woelige zee weer heel wat rustiger geworden.De namiddagduik deed ik sowieso wel mee. Weer de Zodiac op richting het rif.  Het trimmen ging nu merkelijk beter. De stroming was wel veranderd van richting zodat we een stukje moesten terugkeren. Geen haaien deze keer maar wel een prachtig en kleurrijk rif. Na een dikke 50 minuten liet Henrik de SMB op voor de zodiac. Ondertussen hadden onze collega duikers meerdere oceanic white tips tegegekomen onder en rond de boot. Elke's presentatie ging vandaag over haar manier om data over de oceanic white tips te verzamelen en te herkennen. De dorsale vin was hiervoor nogal belangrijk. Ondertussen zijn we terug gevaren naar Big Brother. De locatie voor morgen zal afhangen van de weersomstandigheden. Afwachten dus.

woensdag 25 november 2015

Dag 8


Om 7 uur vanmorgen maakten we ons klaar om een duik te doen tegen het rif,links van onze boot.De stroming viel redelijk mee en alles verliep volgens plan.
Tegen 10 u30 kregen we de briefing over een duik naar de wrakken Numidia en Aida die hier in de buurt liggen. We werden met de zodiac tot op de juiste locatie gebracht en moesten allemaal tegelijk negatief achterover het water in.Je moest onmiddellijk de daling inzetten anders bestond de kans dat je afdreef en de groep kwijtraakte door de sterke stroming. In dit geval moest je zo snel mogelijk,anders drijf je te ver af, je boei oplaten en onder de 5m blijven tot de zodiac je kan vinden.Een eerste blik op de Numidia was wel indrukwekkend. Het wrak ligt verticaal op het rif. Henrik en ik bleven aan de bovenkant terwijl Steven beneden een kijkje ging nemen. De begroeiing op het wrak was heel mooi en ook veel vis. We volgen het rif richting de Aida. Deze vond ik minder spectaculair. Het plan was om al zwemmend langs het rif de boot terug te bereiken.Dat lukte aardig tot ik merkte dat ik maar 70 bar meer had.Dat was dus opletten en niet meer lucht verbruiken dan nodig. Ik werd redelijk nerveus en kon de afstand naar de boot niet goed inschatten.Uiteindelijk ben ik toch boven geraakt met 25 bar. 
In de namiddag kozen we ervoor om de haaien onder de boot te gaan observeren.
Er zaten verschillende zwarte oceanic white tips die over en weer zwommen. Ze kwamen dichter dan gisteren. Ze waren ongeveer even groot als een mens. Zelf was ik heel wat rustiger dan gisteren. Ik had er deze keer veel meer van genoten om ze te zien passeren. Vooral diegene met de cleaning visjes rond zijn kop was het zien waard. De bovenkant van Steven zijn vinnen maakten wel even kennis met een haai.
De presentatie van Elke ging deze keer over de bedreigingen van haaien.
Alweer een dag voorbij en een pak ervaringen rijker.





Dag 7


We zijn deze morgen na een nacht varen tegen 5u bij Big Brother aangekomen.Klokslag 6u werd er op de deur geklopt.Opstaan.De briefing vond plaats om 6u30. Het team Belgie zat bij groep 1. Met de zodiac werden we aan het diepe wandrif gedropt. Goed trimmen dus. Na een paar minuten zagen we onder ons een grey reef shark. Er was serieus tegenstroming zodat we serieus mochten peddelen om tijdig bij de boot te geraken voor onze flessen leeg waren.Een erg vermoeiend duikje van 49 minuten.
Terug op de boot om te onbijten. De avond ervoor moet je hier doorgeven hoe je een eitje wilt: cheese of spanish omelet,scramled,poached,boiled(+het aantal minuten),...en s'morgens staat het voor je klaar. Nogal een service hier zeg!
Nog een uurtje het oppervlakteinterval respecteren alvorens de volgende briefing kon beginnen. Tijd dus om de omgeving een beetje te bekijken. Behalve de 2 eilanden Big Brother en Small Brother is er overal zee met een paar aangemeerde boten.Het heeft toch wel iets. De omgeving,een internationaal gezelschap met dezelfde passie,ervaringen en tips om uit te wisselen. Een engelsman vertelde aan tafel : "this is not a holiday,it's a hobby!". Van een ander hoor je dan :"the question is not diving but where and when?" :-)
De volgende duik was vanaf de boot naar het dichtste rif. Deze keer hadden we de stroming mee. Je moest zo dicht mogelijk tegen de rifwand blijven om er minst last van te hebben. Niet altijd even makkelijk! Eens je in de stroming zat ging het hard. Hier zaten veel grote vissen. Door de stroming zag je veel beweging in de begroeiing van de rifwandwatt  het ook speciaal maakte.
De stroming was zo hard dat we niet op eigen kracht terug naar de boot konden.Steven liet zijn boei op,we deden onze safety stop en wachtten op 5m diepte tot de zodiac ons kwam oppikken. Eerst al je lood afgeven, vervolgens het jacket met je fles uitdoen en aan boord duwen en dan met een kickslag van je vinnen op de zodiac geraken.Amai, niet evident op een golvende zee maar we zijn in de rib geraakt.Dan volgden de lunch en rusten.Ja...van duiken wordt je moe.
Ondertussen werden reeds haaien rond boot opgemerkt. De volgende locatie voor een duik was  dus snel beslist.We daalden af en bleven rond de 10m. Ook deze keer weer stroming.Af en toe kwam een oceanic whitetip rondneuzen. Er was een grijze en een paar zwarte exemplaren.Kalm blijven was de boodschap,niet wegzwemmen en uitkijken of ze niet langs achter kwamen. Een verhoogde hartslag,veel bewegen of wegzwemmen maakt je interessant voor een haai. Ze Zen je dan als een prooi en willen zoveel mogelijk eten want ze weten nooit wanneer ze hun maag weer kunnen vullen.Ze bleven wel een beetje op ruime afstand maar dat neemt niet weg dat je de eerste keer toch wel wat stress ervaart.  Eens terug op de boot volgde de dagelijkse presentatie van Elke. Deze keer over het gedrag van de haaien. Onze dag was best vermoeiend maar ik had heel wat ervaring opgedaan.

zaterdag 21 november 2015

Dag 6

 Om 7u30 kwam de crew op de deur kloppen. Tijd om op te staan. Mijn roommate Olga en ik waren reeds wakker. Naast Olga die russisch en chinees spreekt zijn er ook nog engelsen,polen en noren.
De motoren werden gestart en er kwam beweging in de boot.We waren vertrokken  voor Project Sharks.

Na het onbijt werden we op de eerste verdieping in het salon verwacht voor info.Kort nadien volgde de briefing. De buddyteams werden samengesteld.Onze eerste duikstek was Ras Disha. Dit was een testduik om je uitloding goed te krijgen. Teveel lood is te snel zakken en moeilijk omhoog geraken. Te weing lood is niet kunnen afdalen en te snel stijgen met een lege fles. Het moest dus juist zijn.
Verder moest iedereen zijn boei oplaten op het einde van de duik wat bij niet echt lukte.Het koord zat vast in de reel.Steven,alweer redder van dienst,fixte het onder water zodat het dan toch redelijk lukte.
Terug naar de boot. Daar stonden ze ons al op wachten met een glaasje fruitsap.
De boot vertrok nu richting Tobia Arbaa.Na een uur varen waren we er al.
Deze keer werd er met nitrox gedoken.Er waren 7 zeer grote pinnacles heel dicht bij elkaar. Ze waren allemaal heel mooi. De kleurenpracht en diversiteit van het onderwaterleven en koraal bleven ons verbazen,dit was tot nu toe ver de mooiste duik. Terug aan boord stonden ze alweer klaar met je glaasje fruitsap.
Nu kregen we een infosessie van Elke,marinebiologe die bezig is met haaienonderzoek. 



Hierna was het ver tijd voor de nachtduik.Het is hier al donker om 17 u en dus werden de lampen bovengehaald.De nachtduik was niet zo mijn ding. Koraalduivels worden aangetrokken door de lichtsttaal van je lamp.Het zijn schone beestjes maar ik zie ze toch liever vanop een afstand. Zeeegels
waren er in overvloed en niet zo weggestoken als overdag.
Na de duik stond de crew klaar met warme chocomelk.Dat smaakte want tegen de avond wordt het hier toch wel wat frisser. Het was alweer een drukke dag.


Binnen een paar minuten gaan we weer varen en morgenvroeg zijn we op de Brothers,sharkzone!